बलिदानी दिवसः सम्झनाबाट जिम्मेवारीतर्फ

मधेश प्रदेश बलिदानी दिवस केवल अतीतको सम्झना गर्ने दिन मात्र होइन, यो वर्तमानलाई आत्मसमीक्षा गर्ने र भविष्यप्रति जिम्मेवार बन्ने अवसर पनि हो । मधेश आन्दोलनका क्रममा समानता, पहिचान, अधिकार र सम्मानका लागि ज्यान आहुति दिने सहिदहरूको बलिदानले नेपाली राज्य संरचनामा ऐतिहासिक परिवर्तन सम्भव बनायो । संघीयता, समावेशिता र मधेश प्रदेशको स्थापना त्यही बलिदानको प्रतिफल हो ।
तर प्रश्न उठ्छ—के सहिदले देखेको सपना पूरा भएको छ ? आज पनि मधेशका धेरै नागरिक शिक्षा, स्वास्थ्य, रोजगारी, सुरक्षा र न्यायमा समान पहुँचबाट वञ्चित छन् । आन्दोलनका मूल मुद्दा—पहिचानको सम्मान, भाषा–संस्कृतिको संरक्षण, राज्य संरचनामा समान सहभागिता—अझै पूर्ण रूपमा सम्बोधन भएका छैनन् । बलिदानी दिवसमा सहिदप्रति माल्यार्पण गर्दै भाषण गर्नु सजिलो छ, तर सहिदको सपना कार्यान्वयन गर्नु कठिन जिम्मेवारी हो ।
मधेश आन्दोलनले राजनीतिक चेतना जगायो, तर त्यस चेतनालाई सुशासन र विकासमा रूपान्तरण गर्न नेतृत्व तह अझै चुकेको देखिन्छ । सत्ता र पदको प्रतिस्पर्धामा आन्दोलनका मूल्यहरू ओझेलमा पर्ने खतरा बढ्दै गएको छ । सहिदको नाममा राजनीति गर्ने तर उनीहरूको बलिदानअनुसार नीति र व्यवहार परिवर्तन नगर्ने प्रवृत्तिले बलिदानी दिवसको अर्थ कमजोर बनाउँछ ।
बलिदानी दिवसको सन्देश स्पष्ट हुनुपर्छ—संघीयता केवल नक्सामा सीमित नहोस्, जनताको जीवनमा अनुभूति होस् । मधेश प्रदेशमा सुशासन, पारदर्शिता, रोजगारी सिर्जना, शिक्षा र स्वास्थ्यको गुणस्तर सुधार प्राथमिकता बन्नुपर्छ । सहिद परिवारको सम्मान र संरक्षण राज्यको दायित्व मात्र होइन, नैतिक कर्तव्य पनि हो ।
आजको पुस्ताले बलिदानी दिवसलाई भावनात्मक स्मरणमा सीमित नराखी अधिकारप्रति सजग, कर्तव्यप्रति उत्तरदायी र भविष्यप्रति प्रतिबद्ध बन्नुपर्ने आवश्यकता छ । सहिदको बलिदानको सही सम्मान त्यतिबेला मात्र हुन्छ, जब मधेशमा न्याय, समानता र समृद्धि वास्तविक रूपमा स्थापित हुन्छ । बलिदानी दिवसले हामीलाई यही जिम्मेवारी बोध गराओस् ।