निर्दोष बालबालिकामाथिको अत्याचार: हाम्रो संवेदनशीलता र जिम्मेवारी

हरेक वर्ष जुन ४ मा संसारभर “निर्दोष बालबालिकामाथि हुने अत्याचारविरुद्धको अन्तर्राष्ट्रिय दिवस“ मनाइन्छ। सन् १९८२ मा लेबनान र प्यालेस्टाइनमा द्वन्द्वका क्रममा सयौं बालबालिका हिंसाको शिकार बनेपछि संयुक्त राष्ट्रसंघको महासभाले यो दिन मनाउने निर्णय गरेको हो। आजसम्म पनि विभिन्न कारण—द्वन्द्व, गरिबी, भेदभाव, बालश्रम, यौन शोषण—ले लाखौं बालबालिका पीडामा छन्।
नेपाल पनि यस चुनौतीबाट अछुतो छैन। गाउँदेखि शहरसम्म बालश्रम, बालविवाह, शैक्षिक अवसरको अभाव, शारीरिक तथा मानसिक दुव्र्यवहारका घटनाहरू दिनहुँ देखिन्छन्। नीति बनेका छन्, कानुन बनेका छन्, तर ती कार्यान्वयनमा कमजोर छन्। जसको मूल्य बालबालिकाले आफ्नै सपना, शिक्षा र स्वास्थ्य गुमाएर चुकाइरहेका छन्।

‘बालबालिकालाई हुन्छ भनौं’ (क्बथ थ्भक तय ऋजष्मिचभल) भन्ने अन्तर्राष्ट्रिय अभियान आजको दिनको केन्द्रमा रहन्छ। संसारभरका बालबालिकाले यस अभियानमार्फत आफ्ना अधिकार र सुरक्षाका लागि आवाज उठाउँछन्। तर, उनीहरूका पक्षमा आवाज उठाउनु केवल संस्थाहरूको काम होइन—यो अभिभावक, शिक्षक, सञ्चारमाध्यम, समुदाय, र सम्पूर्ण राष्ट्रको साझा दायित्व हो।
बालमैत्री समाज भनेको बालबालिकाले असल शिक्षा, स्वास्थ्य, स्नेह र संरक्षण पाउने वातावरण हो। त्यसका लागि कानुनी सुधार मात्र होइन, सामाजिक सोचमा पनि परिवर्तन आवश्यक छ। बाल अधिकारलाई न केवल कागजमा, व्यवहारमा लागू गर्नुपर्ने बेला आइसकेको छ।
यो दिवस स्मरण हो—कि बच्चाहरू युद्धको कारण बन्नु हुँदैन, शोषणको शिकार बन्नु हुँदैन, उनीहरू संरक्षण र सम्भावनाका केन्द्रमा हुनुपर्छ।
अन्ततः, आजको दिन हामी सबैको साझा प्रतिबद्धता हो—बालबालिकालाई सुरक्षित, सम्मानित र आशालाग्दो भविष्य दिन। अनि भन्नु हो, “अब कुनै पनि बच्चा पीडित होइन, उनीहरू आशा हुन्।“